Dalawang taon na ang nakalilipas, natuklasan ni Betty Wass na hindi na niya kayang alagaan ang kanyang asawang si Mohamed El Wakil sa bahay. Matapos ang maraming pagsasaalang-alang, siya ay ipinasok sa isang lokal na pasilidad ng lupon at pangangalaga.
Dahil sa humihinang kalusugan at paggalaw ni Mohamed, ang simpleng pagbibihis ay naging napakahirap para sa kanya, kaya't inirekomenda ang isang hospital gown. Sa kasamaang palad, ang pasilidad na kanyang kinaroroonan ay walang hospital gown. Iminungkahi ng kanyang hospice nurse na si Claire Finne kay Betty na maaari niyang baguhin ang ilan sa mga kamiseta ng kanyang asawa upang magamit bilang alternatibo. Agad na nagsimulang magtrabaho si Betty upang magdisenyo ng isang komportable at kaakit-akit na "hospital shirt" para kay Mohamed. Kumuha siya ng ilan sa mga paboritong kamiseta ni Mohamed, tinanggal ang mga butones, tinahi ang mga butas, pinaikli ang mga manggas, binuksan ang likod, at nagdagdag ng mga piping ties upang ang mga ito ay ganap at ligtas na magsara.
Ang mga kamiseta ay naging praktikal at naka-istilo. Nakatulong ang mga ito upang maging maganda ang itsura ni Mohamed nang bumisita ang mga kaibigan at pamilya at nagbigay ng madaling pag-access para sa pangangalagang medikal na kailangan niya.
Hindi na bago ang mga pagtatangka sa pagdidisenyo ng mga gown sa ospital. Noong 1999, muling inayos ng Hackensack University Medical Center sa New Jersey ang mga gown nito sa tulong ng taga-disenyong si Nicole Miller. Noong 2004, ipinakilala ng Maine Medical Center sa Portland ang isang opsyon na hanggang sahig upang matugunan ang mga kahilingan ng mga babaeng Muslim na pasyente. Noong 2009, nag-alok ang Robert Wood Johnson Foundation ng anim na pigurang donasyon sa College of Textiles upang magtrabaho sa pagdidisenyo, paggawa, at pagmemerkado ng isang bagong istilo ng gown. Gayunpaman, ang nagpapatangi sa mga gown na ito ay ang paggawa ng mga ito nang may pagmamahal.
Nang pumanaw si Mohamed noong Hunyo ng 2012, tinanong ni Claire si Betty kung interesado ba siyang manahi ng mga kamiseta para sa iba pang mga pasyente ng hospice. Sinabi ni Betty na masaya siyang gagawin iyon at magsisimula na siyang magtrabaho.
Nang kumalat ang balita kung gaano nagustuhan ng mga pasyente ang mga kamiseta, nag-alok ang Thrift Shoppe Volunteer na si Angie Dometrovich na ibahagi ang kanyang talento sa pananahi sa proyekto.
Pinipili nina Angie at Betty ang mga kamiseta na tinatahi nila para sa aming mga pasyente mula sa mga istante sa Hospice Thrift Shoppe sa Walnut Creek, at kamakailan ay sinimulan nilang gamitin ang mga kamiseta ng kababaihan upang gumawa ng mga gown na mas babagay sa mga babaeng pasyente.
Sa ngayon, 150 Hospice Shirts na ang natahi para sa aming mga pasyente. Lubos kaming nagpapasalamat sa dalawang kahanga-hangang babaeng ito na nagbigay-daan upang mapanatili ng aming mga pasyente ang kanilang dignidad at ginhawa sa kanilang mga huling araw.
