Nasa ospital ang tatay ko dahil sa mga komplikasyon mula sa kanyang radiation at COPD. Sinabihan ako na magiging maayos din siya, at isa itong malaking pagsubok. Pagkalipas ng tatlong araw, sinabi sa amin ng doktor na bumalik na ang kanyang kanser sa baga at may ilang linggo pa siyang mabubuhay.
Gusto nang umuwi ng tatay ko at sa tulong ng Hospice East Bay, naiuwi namin siya sa loob ng ilang oras. Naibigay na ang kama sa ospital, oxygen, at mga gamot at naghihintay na sa kanya. Tuwang-tuwa ang tatay ko na makauwi at nagkaroon kami ng magandang gabi kasama siya.
Tinawagan ako ng hospice nurse kinaumagahan para ipaalam kung anong oras siya darating. Nakakaramdam ng sakit ang tatay ko kaya pinagaan niya ang loob ko at ipinaliwanag sa akin kung anong mga gamot para sa pananakit ang ibibigay sa kanya. Dumating ang nurse ng tatay ko at binigyan niya ako ng impormasyon hindi lang tungkol sa mga gamot niya kundi pati na rin sa maraming iba pang impormasyon. Kinakabahan ako sa pagbibigay sa kanya ng morphine, kaya gumuhit siya ng pain chart para sa akin at kung gaano karami ang ibibigay sa kanya.
Namatay ang tatay ko noong hapon na kasama ang kanyang pamilya. Pero iyon ang pinakamahirap na nangyari sa buhay ko! Huwag mong ipagkamali na ang pagkamatay ng isang mahal sa buhay sa bahay ay isang madaling karanasan. Pero iyon ang pinakamagandang regalong maibibigay ko sa tatay ko!
Hindi namin ito magagawa kung wala ang tulong ng Hospice East Bay.
Mahirap gumawa ng sistema ng rating tungkol sa aking karanasan dahil sa mga pangyayari. Lubos na nagpapasalamat ang aking pamilya sa suportang natanggap namin mula sa Hospice East Bay.
Laurie W.
Martinez, CA
(naka-post sa Yelp.com)
